Anita Kluit: “Het is een eerste levensbehoefte om je niet alleen te voelen. Als ik zie hoe de spelletjesochtend daarin voorziet, is het ritje hiernaartoe het meer dan waard.”

Na een ziekenhuisopname verhuisde Anita’s vader in 2024 naar Schavenweide. “Ik merkte dat mijn vader zich vaak alleen voelde op zijn kamer en uitkeek naar bezoek. Het gemis van dat groepsgevoel besprak ik met verzorgende IG Asha Aelbers”, vertelt Anita.

Een flyer en een idee

Asha reageerde direct positief en dacht actief mee over een passende oplossing. “Samen bedachten we het idee voor een koffieochtend”, vult Asha aan. “We bezochten bewoners persoonlijk, nodigden hen uit met een door Anita ontworpen flyer en vroegen naar hun interesses.” Zo werd het initiatief vanaf het begin door meerdere mensen gedragen.

Van spannend begin tot spelletjesplezier

De eerste bijeenkomst vond Anita spannend. Gelukkig waren de reacties en de opkomst goed. “Tijdens die eerste bijeenkomst gaven bewoners zelf aan dat ze graag spelletjes wilden spelen”, vertelt ze. “In samenwerking met activiteitenbegeleider Ria Breukelaar werd de praktische kant geregeld, zoals een geschikte plek in het restaurant en koffie met een koekje.”

“In het begin druppelden er een paar mensen binnen, maar al snel schoven er meer aan”, vertelt Sander, Anita’s man. “De spelletjes zijn een leuke manier om met elkaar in contact te komen. Door de wekelijkse ochtenden leren de deelnemers elkaar steeds beter kennen.”

Nog steeds helpt Ria iedere week door vrijwilligers te regelen. “Zij begeleiden bewoners die extra ondersteuning nodig hebben”, licht Anita toe. “Zo blijft de spelletjesochtend toegankelijk voor alle bewoners. Inmiddels helpen al vijf vrijwilligers mee.”

Extra handen maken het verschil

Anita en haar man begeleiden de ochtenden om en om. Volgens hen is de samenwerking tussen familie, vrijwilligers en zorgmedewerkers de reden voor het succes. “Mijn man en ik hadden dit niet alleen kunnen doen”, vertelt Anita. “Het ophalen van de bewoners, het klaarzetten van tafels en spellen, het regelen van koffie en het begeleiden van de spellen. Medewerkers stimuleren bewoners bovendien actief om aan te sluiten.”

De spelletjes hebben ook een ander effect: ze stimuleren ouderen cognitief en emotioneel. “De themakaarten en spellen helpen bewoners herinneringen op te halen en emoties te delen”, legt Anita uit. “Een vrijwilliger organiseert elke week een quiz en een stagiaire biedt drama-activiteiten aan.”

Het ‘olievlek-effect’

De spelletjesochtend wordt inmiddels druk bezocht. Familieleden die op bezoek komen, schuiven nu ook aan bij de spelletjes in plaats van alleen op de kamer te blijven zitten. Volgens Sander is dat een goede ontwikkeling.

“Veel bezoekers blijven uit gewoonte bij hun naaste op de kamer zitten, terwijl samen iets doen – wandelen of een spel spelen – juist zoveel kan toevoegen. Mijn advies is: luister goed en volg je onderbuikgevoel. Vraag jezelf af: waar maak ik hem of haar écht gelukkig mee?”

Een initiatief als dit begint volgens hem met het aangaan van het gesprek met de zorgorganisatie. Asha bevestigt dat dit wordt gewaardeerd: “Het is fantastisch wanneer familie initiatief neemt. Niet alles hoeft vanuit de organisatie te komen. Samen kunnen we veel betekenen.”