De vastgoedwereld van de ouderenzorg staat op een kantelpunt, merkt Richard. “Landelijk zien we zelfs leegstand ontstaan in verpleeghuizen. In de Achterhoek is daar nu nog geen sprake van, maar we zien de behoeften wel verschuiven. Soms is de huisvesting verouderd, maar het is ook een teken dat mensen simpelweg liever niet meer naar een traditionele instelling verhuizen.” Die spanning – een groeiende bevolking, maar een veranderende behoefte – vraagt om een scherpe koers.

Om niet te varen op aannames, liet Markenheem in 2025 onderzoek doen naar de kwalitatieve en kwantitatieve zorgvraag. “We willen exact weten wat de oudere van de toekomst nodig heeft”, licht Richard toe. “De stad groeit en wij willen ons marktaandeel behouden, maar op welk type wonen en zorg moeten we dan inzetten?” De eerste resultaten vormen in 2026 de basis voor de plannen van de komende jaren.

Naoberschap: de tuin delen met de buren

De rode draad voor de toekomst is al duidelijk: zorg en wonen worden steeds vaker gescheiden, met juist in de Achterhoek een hoofdrol voor naoberschap. Dit principe vormt de blauwdruk voor het nieuwe Croonemate in de wijk Dichteren (verwachte ingebruikname medio 2028). Het gebouw wordt specifiek ontwikkeld voor ouderen met dementie en ouderdomspsychiatrie.

Bij dit soort nieuwe locaties is verbinding met de wijk essentieel. Richard geeft een concreet voorbeeld: de contacten met het naastgelegen complex Waterrijk. “We kijken hoe we onze tuin kunnen openstellen voor de buren. Zij hebben relatief weinig buitenruimte; wij hebben straks een prachtige plek. Dan is het logisch dat je gebruikmaakt van elkaars kracht. Dat is naoberschap in de praktijk.”

Ook in Zelhem, bij de ontwikkeling van ‘t Loo, krijgt dit principe vorm. Markenheem realiseert daar 25 zorgwoningen binnen het Samen Thuus-concept en participeert in een buurtkamer als ontmoetingsplek voor de hele wijk. “We bouwen hier niet alleen woningen, maar stimuleren een omgeving waarin mensen elkaar echt ontmoeten. Onze rol als aanjager wordt breed gewaardeerd door zowel de buurt als de gemeente.”

“Onze zorgvragers bevinden zich vaak in een kwetsbare situatie waarin een verhuizing geen keuze uit luxe is”

Bouwen vraagt om geduld

De weg naar deze nieuwe locaties vraagt om geduld. “Bouwen in Nederland vraagt een lange adem”, zegt Richard. Voor de locatie in Dichteren is bijvoorbeeld uitgebreid ecologisch onderzoek nodig. De fraaie natuur daar wordt terecht gekoesterd.

“De aanwezigheid van vleermuizen en zelfs een uilennest benadrukt de kwaliteit van deze plek, maar brengt ook verantwoordelijkheden met zich mee”, legt Richard uit. Het verplaatsen van een uilenkast vraagt om zorgvuldige procedures en afstemming met de provincie. “Ondanks deze tijdrovende trajecten houden we de vaart in de uitwerking van de plannen.”

Bestaande locaties: meer dan alleen stenen

Naast de nieuwbouw beoordeelde Markenheem in 2025 de bestaande locaties Schavenweide en Hyndendael opnieuw. Bij Schavenweide vraagt de veranderende zorgvraag om technische aanpassingen aan de oudere bouwdelen. Bij Hyndendael neemt de psychogeriatrische zorgvraag (PG) de overhand. “Deze zorgvragers hebben meer behoefte aan dagstructuur. Daar denken we nu over na: hoe laten we de faciliteiten van onze gebouwen optimaal aansluiten op die zwaardere zorgvraag?”

Richard benadrukt dat goede huisvesting een morele plicht is. “We moeten zorgen dat onze huizen aantrekkelijk blijven. Voor mensen in een kwetsbare situatie is verhuizen vaak geen keuze uit luxe. Dat legt de lat voor ons hoog; de leefbaarheid en de zorg moeten gewoon goed zijn.”

Duurzaamheid als vast onderdeel van vastgoedontwikkeling

Ook op het gebied van duurzaamheid werden in 2025 stappen gezet. Onder begeleiding van een duurzaamheidscoördinator werden diverse verbeteringen doorgevoerd, van ledverlichting tot extra isolatie. Eind 2025 leverde Markenheem de verplichte EED-rapportage op. “Deze brengt onze energiestromen per locatie in kaart. De aanbevelingen voor besparingen voeren we de komende tijd uit.”

De verduurzamingsopgave stopt niet bij de hoofdlocaties, ziet Richard. “Ook de aanleunwoningen krijgen te maken met strengere duurzaamheidseisen. Dat vraagt de komende jaren extra aandacht.”

Vooruitblik

“De onderzoeken die we nu afronden, zullen onze koers naar verwachting vooral bevestigen”, zegt Richard. “We wachten niet af, maar bereiden ons voor, zodat we ook in de toekomst de juiste zorg op de juiste plek kunnen blijven bieden.”